Doktorzy honoris causa

Wiesław Myśliwski

Wybitny powieściopisarz, dramaturg, publicysta, redaktor. Urodził się 25 marca 1932 roku w Dwikozach pod Sandomierzem. W latach 1951–1956 studiował filologię polską na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Po studiach pracował jako redaktor w Ludowej Spółdzielni Wydawniczej. W  późniejszych latach był inicjatorem powstania i  redaktorem naczelnym takich czasopism, jak „Regiony” (1975–1999) oraz „Sycyna” (1993–1999). Jako prozaik debiutował w 1967 roku powieścią Nagi sad. W kolejnych dekadach opublikował utwory epickie: Pałac (1970), Kamień na kamieniu (1984), Widnokrąg (1996), Traktat o łuskaniu fasoli (2006), a także dramaty: Złodziej (1973), Klucznik (1978), Drzewo (1989), Requiem dla gospodyni (2000).

W swojej twórczości dokonuje wszechstronnej analizy kultury chłopskiej, która wskutek przemian cywilizacyjnych w drugiej połowie XX w. uległa atrofii.

Pisarz jest laureatem wielu prestiżowych nagród literackich, między innymi: Nagrody im. S. Piętaka (1968, 1974), Państwowej Nagrody Literackiej (1979), Nagrody Nike (1997 i 2007), Nagrody im. W. Reymonta (1997), Nagrody im. A. Jurzykowskiego (Nowy Jork 1998), Nagrody Literackiej Gdynia (2007). Za swoją działalność pisarską otrzymał wysokie odznaczenia państwowe: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1980), Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1998). W uznaniu zasług dla kultury polskiej dwukrotnie otrzymał doktorat honoris causa, przyznany przez Akademię Świętokrzyską w Kielcach (2007) oraz Uniwersytet Opolski (2010).

W 2011 r. został uhonorowany we Francji „Grand Prix Littéraire” de St-Emilion za Traktat o łuskaniu fasoli, Nagrodą im. S.B. Lindego (Getynga-Toruń) oraz Złotym Berłem, nagrodą Fundacji Kultury Polskiej przyznawaną wybitnym twórcom za całokształt twórczości.