Pracownia Historii Komunikacji Społecznej

Pracownia Historii Komunikacji Społecznej

Pracownicy:

• dr Jarosław Kinal (kierownik)
• dr hab. Edyta Czop, prof. UR

Charakterystyka

Pracownia Historii Komunikacji Społecznej funkcjonuje w ramach Katedry Historii Gospodarczej i Społecznej Instytutu Historii Uniwersytetu Rzeszowskiego. Stanowi wyspecjalizowaną jednostkę badawczą ukierunkowaną na analizę procesów komunikacyjnych w perspektywie historycznej, ze szczególnym uwzględnieniem ich znaczenia dla przemian społecznych, kulturowych i gospodarczych.  Działalność Pracowni wpisuje się w dynamicznie rozwijający się nurt badań nad historią mediów i komunikacji społecznej. Jednostka stanowi ogniwo integrujące perspektywę historyczną z podejściami charakterystycznymi dla nauk o komunikacji społecznej i mediach. Pracownicy Pracowni Historii Komunikacji Społecznej prowadzą zajęcia dydaktyczne na następujących kierunkach studiów: historia, kulturoznawstwo, turystyka historyczna i kulturowa, komunikacja międzykulturowa, dziennikarstwo i komunikacja społeczna. Głównym celem działalności Pracowni jest prowadzenie badań nad historią komunikacji społecznej oraz rekonstrukcja mechanizmów kształtujących obieg informacji w różnych epokach historycznych.

Obszary badawcze

Prowadzone w Pracowni Historii Komunikacji Społecznej badania koncentrują się na:

• historii i rozwoju mediów (prasa, radio, telewizja, internet),
• przemianach modeli komunikowania w kontekście procesów modernizacyjnych i globalizacyjnych,
• roli komunikacji w kształtowaniu świadomości społecznej i kultury,
• wpływie technologii komunikacyjnych na strukturę społeczną i relacje społeczne,
• historii informacji, wiedzy i ich dystrybucji,
• relacjach między komunikacją a gospodarką (w tym rynkiem mediów i reklamy).

Zakres działalności

Pracownia realizuje swoje cele poprzez:

• prowadzenie badań naukowych o charakterze indywidualnym i zespołowym,
• przygotowywanie publikacji naukowych (artykuły, monografie, rozdziały w pracach zbiorowych),
• udział w projektach i inicjatywach badawczych
• organizację konferencji, seminariów i warsztatów naukowych,
• współpracę z ośrodkami akademickimi, instytucjami kultury oraz mediami.