26 maja 2026 r. w auli im. Królowej Jadwigi odbyło się dyktando „Mocarz Ortografii”, zorganizowane w ramach obchodów 25-lecia Uniwersytetu Rzeszowskiego. W wydarzeniu wzięło udział 130 osób – studentów, uczniów i dorosłych.

Wydarzenie zorganizowały wspólnie: Wydział Filologiczny UR, Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka w Rzeszowie oraz Teatr im. Wandy Siemaszkowej.

Spotkanie poprowadziły:

• dr hab. Agnieszka Myszka, prof. UR (Dziekan Kolegium Nauk Humanistycznych UR),

• Beata Michałuszko (Wicedyrektor Pedagogicznej Biblioteki Wojewódzkiej w Rzeszowie),

• Jagoda Skowron (Pełnomocnik Dyrektora Teatru im. Wandy Siemaszkowej w Rzeszowie).

Swoją obecnością wydarzenie uświetnili przedstawiciele władz uczelni: Rektor UR prof. dr hab. n. med. Adam Reich oraz Prorektor ds. Współpracy z Otoczeniem Społeczno-Gospodarczym prof. dr hab. Janusz Pasterski.

Tekst dyktanda odczytał aktor Teatru im. Wandy Siemaszkowej, Michał Chołka.

Poprawność prac oceniała komisja w składzie:

• dr hab. Ewa Oronowicz-Kida, prof. UR – przewodnicząca

• dr hab. Robert Słabczyński, prof. UR

• dr hab. Agnieszka Myszka, prof. UR

• dr Monika Kij

• dr Barbara Drozd

• dr Beata Sołczyk

Uczestnicy rywalizowali o tytuł Mocarza Ortografii. W tegorocznej edycji w kategorii dla obcokrajowców nie zgłosił się żaden uczestnik. Poniżej przedstawiamy laureatów w pozostałych grupach:

Kategoria: Uczniowie

1. miejsce: Kira Marchewka (Zespół Szkół Elektronicznych w Rzeszowie)

2. miejsce: Hanna Wójcik (Szkoła Podstawowa nr 21 w Rzeszowie)

3. miejsce: Mateusz Magdziak (Liceum Ogólnokształcące nr 2 w Rzeszowie)

Kategoria: Osoby dorosłe

1. miejsce: Tomasz Malarz

2. miejsce: Matylda Zatorska

3. miejsce: Aleksandra Siry

Po zakończeniu pisania uczestnicy wysłuchali recitalu „Tak jest… Brel” w wykonaniu Michała Chołki przy akompaniamencie pianisty mgr Tomasza Jachyma - wykładowcę Wydziału Muzyki UR. Czas oczekiwania na wyniki wypełniła również prezentacja Centrum Mediów Akademickich UR (Indeks TV, Studio Podcastowe Feniks, Nowy Akapit), podczas której przedstawiono studentom możliwości zaangażowania się w działalność uczelnianych mediów.

Treść Dyktanda:

Życie studentów w stolicy Podkarpacia to, mówiąc półżartem, nieustanna przygoda o charakterze quasiheroicznym. Poranki tych arcy-Europejczyków zaczynają się nienajlepiej od dramatycznych rozważań, czy zdążą jeszcze powtórzyć materiał przed kolokwium. Po czym następuje kofeinowa reanimacja nibykawą o niebanalnym, aczkolwiek podejrzanym ciemnobeżowym kolorze zaparzoną w kubku w burgundowo-jeżynową kratę.

            W ekstrakampusach (ekstra kampusach / ekstracampusach / ekstra campusach) przy Alei Rejtana i na Osiedlu Zalesie codzienność upływa pod znakiem pseudodeficytowej rzeczywistości w portfelach oraz nieustannego studiowania. Jedni próbują poznać koncepcję kartezjańską, inni analizują historię Komety Halleya, a pozostali zastanawiają się, czy maksioksymoron (maksi oksymoron) z filozofii to większe zagrożenie niż niezapowiedziane wejściówki z historii języka.

Popołudnia upływają pod znakiem nibyżartobliwego pytania o wyższość przetrwania do końca miesiąca nad  ultraoszczędnościowym obiadem przywiezionym rozklekotanym Fordem z Pierogarni Krakowiacy prowadzonej przez dwudziestodwuipółletnią Rzeszowiankę. O wpół do ósmej często wygrywa nienajzdrowszy fast food w stylu papu premium .

            Wieczorami żacy prowadzą półrealistyczne, ale filozoficzno-metafizyczne dysputy o sensie studiowania, przedegzaminacyjnych stresach i własnej rezyliencji. Plan zakłada naukę do późnonocnych godzin, jednak rzeczywistość kończy się zwykle krótkim wyjściem „tylko na półchwilę” (tylko na półchwilę). Nieczęsty powrót przed północą nie przeszkadza im jednak wierzyć, że mimo chaosu, chronicznego niedosypiania i sesyjnej nerwówki właśnie przeżywają najlepszy okres życia.

fot. Vladimir Zimmerman