Do wzięcia udziału w wystawie Poszerzone widzenie / Expanded Vision zostali zaproszeni artyści, profesorowie, pedagodzy i studenci z pięciu uczelni artystycznych: z Polski, Węgier, Serbii i USA.

Każdy artysta ma inne doświadczenia twórcze i swoje prywatne, codzienne związane z miejscami w których żyje i pracuje. Pokazujemy swoją prywatną przestrzeń, swoją wizję, swoje terytorium, swoje emocje. Patrzymy ze swojego miejsca przez pryzmat własnych przeżyć. Badamy otaczający nas świat, dzielimy się naszymi odkryciami nadając im wizualną formę. Łączy nas potrzeba twórczego działania i wrażliwość dzięki której odkrywamy może jeszcze niezbadane przestrzenie.

To słowo: „przestrzeń” odnosi się również do terytorium artysty jako indywidualności, docenionej za swoje prywatne poszukiwania, które mogą przebiegać niezgodnie z głównymi nurtami, mogą stać w poprzek lub też płynąć pod prąd. Artysta podejmuje ryzyko idąc nieznaną ścieżką. Tym ważniejsze wydaje się zderzenie i porównanie różnych rzeczywistości. W ten sposób powstaje pełniejszy obraz świata i kondycji ludzkiej.

Widzę głęboki sens takich spotkań. Sztuka zawsze wytyczała nowe trendy, artyści swoją wrażliwością wyczuwali nadchodzące zmiany. Ich głos miał wagę i znaczenie. Każda konfrontacja pokazuje, że istnieje wspólny język twórczych postaw. Pomimo różnorodności i podzielonych zdań, wizji i temperamentów pozostaje on uniwersalny. Potrzebujemy wspólnych działań, żeby nie zawężać swojego punktu widzenia, nie oglądać rzeczywistości tylko z własnej perspektywy, patrzeć szerzej.

Agnieszka Dobosz-Bruchnalska