Zapraszamy na indywidualną wystawę dr Karoliny Niwelińskiej prezentowanej w oddziale BWA w Tarnowie MCA / Wałowa 25, 33-100 Tarnów. W terminie: 04-19.11.2026 r.

Ciało jest pierwszą materią, którą poznajemy od wewnątrz i jedną z pierwszych, nad którymi tracimy kontrolę. Jest narzędziem działania, granicą możliwości, archiwum doświadczeń. Bywa przezroczyste, dopóki nie zaczyna stawiać oporu.

13 listopada 2013 roku moje ciało przestało być oczywiste. To, co wcześniej odbywało się bez zastanowienia, stało się zadaniem. Ruch wymagał uwagi. Powtórzenie nie gwarantowało tego samego wyniku.

Zbudowałam interaktywną maszynę, by badać te relacje. Przekładam gest na obraz, obraz na zakłócenie, zakłócenie na kolejną próbę. Nie rekonstruuję samego wypadku. Tworzę warunki spotkania z jego następstwami. Nie szukam dawnego ustawienia. Sprawdzam, co jest możliwe w obecnym.

Maszyna reaguje na obecność i ruch. Przetwarza sygnały, przekształca obraz, rozbija i porządkuje znaki. Odbiorca może ingerować w jej działanie, ale nie zawsze przewidzi konsekwencje własnych gestów. Kontrola okazuje się częściowa, a każda próba uporządkowania materii może prowadzić do powstania nowego chaosu.

Cztery obszary interaktywności można odczytać jako cztery stany doświadczenia: dezorientację, próbę stabilizacji, negocjowanie własnych możliwości i chwilowe odzyskiwanie równowagi. Nie są to jednak kolejne stopnie obowiązkowego postępu. Można wracać, zatrzymywać się, powtarzać te same ruchy. Można też nie dotrzeć do żadnego ostatecznego rozwiązania.

Wypadek przerywa ciągłość. To, co dotąd wydawało się oczywiste — ruch, pamięć, samodzielność, planowanie — przestaje być czymś danym. Ciało, które miało wykonywać polecenia, staje się osobnym problemem. Trzeba ponownie nauczyć się jego języka. Rozpoznać granice, negocjować z materią, znaleźć nową definicję sprawczości.

„To mnie zgubiło” wyrasta z osobistego doświadczenia wypadku i długiego procesu odbudowywania relacji z własnym ciałem. Nie jest jednak opowieścią o prostym powrocie do stanu sprzed zdarzenia. Nie ma tu pewności, że można odzyskać wcześniejszą wersję siebie. Jest raczej próbą zrozumienia, co pozostaje, kiedy dotychczasowy porządek przestaje działać. „To mnie zgubiło” jest wystawą o relacji z ciałem, którego nie można odłożyć na bok, kiedy przestaje być posłuszne. O materii, która stawia opór, ale pozostaje jedynym miejscem odczuwania.

Wystawa stawia pytanie o granicę między intencją a działaniem, umysłem a ciałem, informacją a materią. O to, czy można odzyskać kontrolę nad czymś, co nigdy nie było całkowicie posłuszne.

To mnie zgubiło.

Ale co właściwie: materia, ciało, przypadek, pamięć miejsca, czy przekonanie, że mogę nad wszystkim panować?

---------------------
Karolina Niwelińska
Urodzona w 1978 roku w Krakowie. Studiowała filologię szwedzką na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz architekturę wnętrz na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Obecnie pracuje jako adiunkt na Wydziale Sztuk Pięknych UR.

Jest artystką interdyscyplinarną, projektantką i dydaktyczką. Tworzy filmy, animacje, fotografie, obiekty, instalacje oraz projekty graficzne i przestrzenne. W swojej twórczości bada relacje między obrazem, narracją i nowymi mediami, podejmując zagadnienia pamięci, tożsamości oraz współczesnych form komunikacji.

Szczególne miejsce w jej praktyce zajmuje połączenie sztuki z naukami ścisłymi oraz muzyką, a także eksperymentami językowymi. Interesują ją procesy formowania, przekształcania i odbierania informacji oraz ich wpływ na percepcję i doświadczenie odbiorcy. Pojęcia, zależności i struktury obecne w naukach ścisłymi oraz muzyce stają się punktem wyjścia do tworzenia autorskich narracji, w których obraz, informacja, materia i doświadczenie odbiorcy wzajemnie się przenikają.

Godziny otwarcia ekspozycji: poniedziałek, środa, czwartek i niedziela: g. 10:00-17:00

Wstęp: wolny

Czwartek 19.11, g. 16:00 – działania na wystawie z udziałem Artystki
Niedziela 29.11, g. 12:00 - spotkanie z artystką, podsumowanie projektu.

bwa.tarnow.pl