Czterdzieści lat to piękny jubileusz i szczególny moment, który skłania do wspomnień, podsumowań oraz refleksji nad drogą, jaką przeszła Jednostka tworząca przez dekady artystyczną i akademicką rzeczywistość regionu. To także historia wielu pokoleń absolwentów, pedagogów i artystów, których połączyła wspólna pasja – muzyka. 

Dla jednych czterdzieści lat to cała epoka, dla innych dopiero początek dojrzałości. W tym czasie zmieniło się niemal wszystko: ustrój państwa, technologie, nazwa uczelni i jednostki, a nawet sposoby słuchania muzyki. Nie zmieniło się jednak to, co najważniejsze – ludzie tworzący społeczność Wydziału Muzyki oraz ich zaangażowanie w rozwój edukacji i kultury muzycznej. 

Historia Wydziału rozpoczęła się 29 kwietnia 1985 roku, kiedy ówczesny Rektor Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Rzeszowie, prof. Józef Lipiec, wydał zarządzenie powołujące z dniem 1 maja Katedrę Wychowania Muzycznego. Kierownictwo nowej jednostki powierzono prof. Januszowi Zatheyowi, a jej siedzibą został zabytkowy Letni Pałacyk Lubomirskich przy ul. Jana Dekerta w Rzeszowie. Był to czas dynamicznego rozwoju i wielkiego entuzjazmu. Kadrę dydaktyczną tworzyli początkowo wykładowcy Akademii Muzycznej w Krakowie, do których szybko dołączyli muzycy z Rzeszowa i całego Podkarpacia. 

Obchody Jubileuszu 40-lecia zainaugurowano 18 października zwiedzaniem dawnej siedziby Wydziału – Pałacyku Lubomirskich, który dzięki staraniom obecnych właścicieli, Okręgowej Izby Lekarskiej w Rzeszowie, odzyskał dawny blask. Spotkanie było okazją do wielu wzruszających wspomnień o miejscu, które przez lata stanowiło centrum życia muzycznego oraz było świadkiem narodzin licznych przyjaźni, artystycznych inspiracji i zawodowych sukcesów. 

Kulminacyjnym punktem Jubileuszu był uroczysty koncert w sali koncertowej Wydziału Muzyki. W wydarzeniu uczestniczyli przedstawiciele władz Uniwersytetu Rzeszowskiego z Jego Magnificencją Rektorem prof. dr. hab. n. med. Adamem Reichem na czele, prorektorzy, dziekani, pracownicy i studenci uczelni, a także przedstawiciele władz miejskich, samorządowych i wojewódzkich, mediów oraz, a może przede wszystkim -liczne grono absolwentów i  pracowników Wydziału. 

Ponieważ największym sukcesem każdej uczelni są jej absolwenci, to właśnie oni byli bohaterami tego wyjątkowego wieczoru. Publiczność mogła usłyszeć przekrojowy program prezentujący bogactwo muzycznych zainteresowań i osiągnięć kolejnych pokoleń wychowanków Wydziału. Na scenie zabrzmiała muzyka chóralna w wykonaniu Chóru Absolwentów pod dyrekcją Bożeny Stasiowskiej-Chrobak. Publiczność usłyszała również utwory klasycznej muzyki wokalnej w interpretacji  Joanny Świetlickiej i Karoliny Pileckiej przy akompaniamencie Pawła Węgrzyna, piosenkę autorską  Alka Berkowicza, szanty śpiewane a cappella przez zespół Klang, muzykę flamenco w wykonaniu Dominiki Kindrat i Michała Szuby oraz muzykę gitarową, w tym z wykorzystaniem techniki live loopingu, zaprezentowaną przez Wojciecha Steca. Nie zabrakło również improwizacji jazzowych wykonanych przez zespół Darka Krzysztonia oraz autorskich utworów Dominiki Kobiałki i Dariusza Majewskiego, które dopełniły niezwykle różnorodny program artystyczny. 

Koncert otworzył „Zespół Pokoleń”, tworzony przez absolwentów Wydziału: Mariusza Koziołkiewicza, Jerzego Czeluśniaka, Witolda Walawendra, Bartka Piwowara, Dawida Kajpusta i Michała Szubę. Artyści wykonali słynny temat z serialu Czterdziestolatek, a partię wokalną zaśpiewał Bartosz Popiel. Następnie zabrzmiał akademicki hymn Gaudeamus igitur, po którym jubileuszowa muzyczna podróż nabrała wyjątkowego tempa i energii. Nad jej przebiegiem czuwali prowadzący koncert: Jadwiga Basista-Janda, Sławomir Gołąb oraz Łukasz Rusin, którzy z wielką swobodą i humorem przeprowadzili publiczność przez kolejne punkty programu, przywołując ważne wydarzenia z historii Wydziału oraz osoby, które miały szczególny wpływ na rozwój Jednostki. 

Zwieńczeniem uroczystości był jubileuszowy tort i toast za kolejne lata działalności. Później przyszedł czas na to, co w takich chwilach najcenniejsze – rozmowy, spotkania po latach, wspólne fotografie i wspomnienia. Atmosfera wieczoru była pełna serdeczności, wzruszeń i autentycznej radości ze wspólnego świętowania. 

Bo choć przez czterdzieści lat zmieniło się tak wiele, jedno pozostało niezmienne – muzyka nadal łączy ludzi, a „Czterdzieści lat minęło jak jeden dzień…”