Aktualności
Czy relacja terapeutyczna jest korzystna także dla zwierzęcia?
Czy relacja terapeutyczna jest korzystna także dla zwierzęcia?
Nowa publikacja pracowników Wydziału w Animals
Czy spokój psa podczas terapii zawsze oznacza komfort?
Czy bliskość konia jest wyrazem zaufania, czy czasem jedynie tolerowania sytuacji kontrolowanej przez człowieka?
I czy mówiąc o korzyściach płynących z terapii wspomaganej przez zwierzęta, wystarczająco często pytamy o dobrostan samych zwierząt?
Tym zagadnieniom poświęcony jest nowy artykuł „Human–Animal Therapeutic Relationships: Communication, Welfare and Interpretative Asymmetry”, opublikowany w czasopiśmie Animals. Autorami pracy są Waldemar J. Grzegorzewski i Maria Kuchtar z Wydziału Biologii, Ochrony Przyrody i Zrównoważonego Rozwoju Uniwersytetu Rzeszowskiego oraz Hanna Mamzer z Wydziału Socjologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
Autorzy proponują spojrzenie na relacje terapeutyczne człowiek–zwierzę przez pryzmat komunikacji międzygatunkowej, dobrostanu, sprawczości zwierząt oraz asymetrii interpretacyjnej. Zwracają uwagę, że człowiek najczęściej określa cel, czas i warunki interakcji, a następnie interpretuje zachowanie zwierzęcia w kategoriach takich jak zaufanie, przywiązanie czy współpraca. Tymczasem ten sam sygnał może mieć dla zwierzęcia zupełnie inne znaczenie biologiczne i behawioralne.
Publikacja zachęca więc do spojrzenia na zwierzę nie jako na „narzędzie terapii”, lecz jako na aktywnego i wrażliwego uczestnika relacji, którego potrzeby, możliwość wycofania się z kontaktu, obciążenie oraz dobrostan powinny stanowić integralną część oceny każdej interwencji wspomaganej przez zwierzęta.
Artykuł może zainteresować nie tylko badaczy zajmujących się relacjami człowiek–zwierzę, etologią czy dobrostanem, ale również osoby związane z terapią wspomaganą przez psy i konie, psychologią, socjologią oraz komunikacją międzygatunkową.
Animals 2026, 16, 2509
DOI: 10.3390/ani16162509
DOI: 10.3390/ani16162509