Aktualności

Publikacja naukowców Wydziału Biotechnologii opisująca potencjał Galega officinalis w walce z powikłaniami cukrzycy

W czasopiśmie naukowym Biomedicine & Pharmacotherapy ukazał się artykuł opisujący wpływ związków bioaktywnych z rutwicy lekarskiej na profil bioenergetyczny oraz stres oksydacyjny w komórkach wątroby. Współautorami publikacji są pracownicy Wydziału Biotechnologii: prof. dr hab. Grzegorz Chrzanowski oraz prof. dr hab. Natalia Sybirna.
Badania przeprowadzono na modelu zwierzęcym (szczury szczepu Wistar), u których wywołano cukrzycę za pomocą streptozotocyny. Głównym celem była ocena działania frakcji bezalkaloidowej ekstraktu z Galega officinalis (AFF GOE) podawanej doustnie w dawce 600 mg/kg masy ciała. Skład fenolowy ekstraktu został szczegółowo przeanalizowany przy użyciu techniki UHPLC-ESI-MS.
Autorzy pracy potwierdzili korygujący wpływ związków zawartych w roślinie na kluczowe procesy komórkowe w warunkach hiperglikemii:
  • Funkcje mitochondrialne: Wykazano poprawę parametrów oddychania mitochondrialnego, fosforylacji oksydacyjnej oraz aktywności kompleksów łańcucha oddechowego (I, II i III).
  • Wskaźniki antyoksydacyjne: Odnotowano zmiany w poziomie markerów stresu oksydacyjnego, w tym stężenia substancji reagujących z kwasem tiobarbiturowym (TBARS) oraz zawartości zredukowanego glutationu. Zaobserwowano również modulację aktywności enzymów takich jak dysmutaza ponadtlenkowa i katalaza.
Uzyskane wyniki wskazują na potencjał G. officinalis jako źródła naturalnych substancji do opracowywania fitofarmaceutyków oraz żywności funkcjonalnej. Zdolność badanych związków do wspierania funkcji mitochondriów i redukcji stresu oksydacyjnego może mieć znaczenie w profilaktyce i korygowaniu zaburzeń metabolicznych związanych z wysokim poziomem cukru we krwi.
Hachkova H, Kaniuka O, Chrzanowski G, Sybirna N. Amelioration of oxidative stress and hepatocellular mitochondrial dysfunction by bioactive compounds isolated from Galega officinalis in streptozotocin-induced diabetic rats. Biomed Pharmacother. 2026 May 8;199:119431. doi: 10.1016/j.biopha.2026.119431.
 

wstecz