Ta strona używa cookie. Informacje o tym w jakich celach pliki cookie są używane znajdziesz w Polityce Prywatności.
W przeglądarce internetowej możesz określić warunki przechowywania i dostępu do cookies. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.  
Zamknij

Konferencje w 2009 roku

Monika Binkowska-Bury

II Rzeszowskie Dni Pielęgniarstwa – Edukacja Zdrowotna w Praktyce Pielęgniarskiej
(Rzeszów 2009)

4 grudnia 2009 roku odbyła się kolejna konferencja naukowa ,,II Rzeszowskie Dni Pielęgniarstwa’’ pod patronatem honorowym JM Rektora Uniwersytetu Rzeszowskiego prof. dra hab. Stanisława Uliasza, Dziekana Wydziału Medycznego prof. dra hab. n. med. Andrzeja Kwolka i Wojewody Podkarpackiego dra Mirosława Karapyty. Organizatorem tegorocznej, pod hasłem ,,Edukacja Zdrowotna w Praktyce Pielęgniarskiej’’ były: Instytut Pielęgniarstwa i Położnictwa Uniwersytetu Rzeszowskiego, Okręgowa Izba Pielęgniarek i Położnych, Polskie Towarzystwo Pielęgniarskie-Zarząd Oddziału w Rzeszowie. komitetowi organizacyjnemu przewodniczyła dr n. med. Monika Binkowska Bury – wicedyrektor Instytutu Pielęgniarstwa i Położnictwa Wydziału Medycznego UR. W Komitecie Naukowym, którym kierował prof. dr hab. n. med. Józef Ryżko – kierownik Katedry Pielęgniarstwa naszego Wydziału Medycznego pracowało wielu wybitnych profesorów medycyny i pracowników naukowych pielęgniarstwa: prof. dr hab. Paweł Januszewicz, prof. dr hab. Elżbieta Piontek, prof. dr hab. Piotr Kaliciński, dr hab. prof. UR Bogumił Lewandowski, dr hab. prof. UR Piotr Socha, dr hab. n. med. Anna Abramczyk, dr n. med. Monika Binkowska- Bury, dr n. med. Małgorzata Marć, dr n. med. Beata Penar- Zadarko, dr n. med. Edyta Barnaś.

W Konferencji uczestniczyli zaproszeni goście: Dyrektor Podkarpackiego Narodowego Funduszu Zdrowia dr Grażyna Hejda, Dyrektor Departamentu Ochrony Zdrowia Urzędu Marszałkowskiego Edward Prajsnar, Konsultant Wojewódzki ds. Pielęgniarstwa mgr Ewa Zawilińska oraz Przewodnicząca Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w Rzeszowie mgr Izabela Kowalska, Konsultant Wojewódzki ds. Położnictwa; Naczelna Pielęgniarka Szpitala Wojewódzkiego nr 2 w Rzeszowie mgr Teresa Gwizdak, Przewodnicząca Polskiego Towarzystwa Pielęgniarek Zarządu Oddziału w Rzeszowie mgr Elżbieta Sułyk. Uczestnictwem zaszczycili nas także dr hab. prof. UR Aleksander Bobko – Prorektor UR ds. Badań Naukowych i Współpracy z Zagranicą, Ksiądz Profesor Janusz Miąso - Kierownik Zakładu Edukacji Medialnej i Technologii Informacyjnych Instytutu Pedagogiki UR, Ksiądz Profesor Andrzej Grabarz - Dyrektor Instytutu Teologiczno-Pastoralnego im. Jana Pawła II w Rzeszowie, mgr Grażyna Ferenc – Szczygieł – Dyrektor Medycznej Szkoły Policealnej w Rzeszowie, mgr Barbara Błażejewska – Kapiczak - Przewodnicząca Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w Krośnie, mgr Jan Kopczyk Przewodniczący Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w Przeworsku, mgr Janusz Solarz – Dyrektor Szpitala Wojewódzkiego nr 2, dr Stanisław Rybak – Dyrektor Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego w Rzeszowie, mgr Anna Mierzwa – Gieorgiev – Zastępca Dyrektora ds. Pielęgniarstwa MSWiA w Rzeszowie, mgr Anna Sądecka - Pielęgniarka Naczelna ZOZ nr. 2 w Rzeszowie, mgr Elżbieta Mianowska – Pielęgniarka Naczelna Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego w Rzeszowie, mgr Joanna Walankiewicz – Konsultant Wojewódzki ds. Pielęgniarstwa Rodzinnego, mgr Irena Bieniek – Wiceprezes Zarządu Ośrodka Kształcenia Podyplomowego Pielęgniarek i Położnych, mgr Dagmara Sabik -– Wiceprezes Zarządu OKPiP oddział w Krośnie, mgr Wioletta Urban – przedstawiciel Wydziału Zdrowia Urzędu Miasta w Rzeszowie, mgr Halina Sawicka – Kierownik Oddziału Epidemiologii WSSE w Rzeszowie.

Tegorocznej Konferencji towarzyszył jubileusz V-lecia działalności Instytutu Pielęgniarstwa i Położnictwa UR. Z tej okazji dr n med. Monika Binkowska-Bury przedstawiła prezentację w której omówiła historię kształcenia pielęgniarek i położnych w Rzeszowie oraz wskazała główne pola działalności Instytutu. Podkreśliła, że w historię Instytutu Pielęgniarstwa i Położnictwa Uniwersytetu Rzeszowskiego wpisała się data 19 maja 2003 roku. W tym dniu na wniosek ówczesnego Rektora Uniwersytetu Rzeszowskiego prof. dra hab. Włodzimierza Bonusiaka, decyzją Ministra Edukacji Narodowej i Sportu, po pozytywnie zaopiniowanym wniosku przez Prezydium Państwowej Komisji Akredytacyjnej w dniu 8 maja 2003 roku nadano Uniwersytetowi Rzeszowskiemu uprawnienia do prowadzenia studiów zawodowych na kierunku pielęgniarstwo, a 9 października 2003 roku na kierunku położnictwo.

Decyzje związane z organizacją kształcenia w zawodach pielęgniarki i położnej w strukturach Uniwersytetu Rzeszowskiego były min. wynikiem dokonujących się zmian w szkolnictwie medycznym w Polsce, którego zasadniczym celem jest przygotowywanie kompetentnych pracowników na potrzeby rynku usług medycznych, na którym zaczęło się premiować wykształcenie wyższe uwzględniające wiedzę i umiejętności. Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom wynikającym z działań dostosowawczych prawa polskiego do dyrektyw Rady Wspólnot Europejskich w zakresie kształcenia pielęgniarek i położnych, jak i zapotrzebowaniu na wykwalifikowaną kadrę medyczną w województwie podkarpackim, w roku 2002 Uniwersytet Rzeszowski rozpoczął starania o uruchomienie trzyletnich studiów licencjackich na kierunku pielęgniarstwo oraz położnictwo. Zasługi za przygotowanie wniosków, planów i programów nauczania, pierwszej akredytacji i organizacji kształcenia należy przypisać niezłomnej pracy wielu osób, ale w szczególności dr. hab. n. med. prof. UR Wrzesławowi Romańczukowi, dr n. med. Monice Binkowskiej – Bury i dr n. med. Małgorzacie Marć.
W murach Medycznego Studium Zawodowego (obecnej Medycznej Szkoły Policealnej) przy ulicy Warzywnej 1 w Rzeszowie, dzięki życzliwości Dyrektor mgr Grażyny Ferenc – Szczygieł znalazło się również miejsce dla siedziby Instytutu Pielęgniarstwa i Położnictwa, a także kontynuacji kształcenia pielęgniarek i położnych na poziomie akademickim. Decyzją Senatu Uniwersytetu Rzeszowskiego (z dnia 30 marca 2004 roku) 1 kwietnia 2004 roku w strukturach Wydziału Pedagogicznego powołano Instytut Pielęgniarstwa i Położnictwa, a obowiązki Dyrektora Instytutu powierzono dr. hab. n. med. prof. UR Wrzesławowi Romańczukowi. Kierownikiem Katedry Pielęgniarstwa został prof. dr hab. n. med. Józef Ryżko, a kierownikiem Katedry Położnictwa został prof. dr hab. n. med. Andrzej Skręt.

1 stycznia 2005 roku decyzją Rady Wydziału Pedagogicznego Uniwersytetu Rzeszowskiego, po śmierci dra hab. n. med. prof. UR Wrzesława Romańczuka stanowisko Dyrektora Instytutu powierzono prof. dr. hab. n. med. Pawłowi Januszewiczowi. IPiP z dniem 4 lipca 2005 roku wszedł w struktury nowo powołanego Wydziału Nauk o Zdrowiu, a następnie Wydziału Medycznego.

W Instytucie od roku akademickiego 2004/2005 prowadzone są studia na kierunku pielęgniarstwo - I stopnia stacjonarne, położnictwo – I stopnia stacjonarne oraz zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 11 maja 2004 roku studia zawodowe na kierunku pielęgniarstwo i położnictwa przeznaczone dla pielęgniarek i położnych posiadających świadectwo dojrzałości i będących absolwentami liceów medycznych oraz medycznych szkół zawodowych kształcących w zawodzie pielęgniarki i położnej.

Od roku akademickiego 2007/2008 rozpoczęto kształcenie na studiach II stopnia kierunek pielęgniarstwo /studia stacjonarne i niestacjonarne/, a od roku akademickiego 2008/2009 na studiach II stopnia kierunek położnictwo.

Od roku akademickiego 2008/2009 prowadzone jest kształcenie na nowych kierunkach: ratownictwo medyczne – studia stacjonarne I stopnia, zdrowie publiczne – studia stacjonarne i niestacjonarne I stopnia oraz zdrowie publiczne (specjalność elektroradiologia) – studia stacjonarne I stopnia.

Od początku Instytut Pielęgniarstwa i Położnictwa wspierany jest przez wybitnych niezwykle zaangażowanych w działalność Instytutu następujących profesorów: prof. dr hab. n. med. Józef Ryżko, prof. dr hab. n. med. Paweł Januszewicz, prof. dr hab. n. med. Andrzej Skręt, prof. dr hab. n. med. Piotr Kaliciński, prof. dr hab. n. med. Elżbieta Piontek, prof. dr hab. n. med. Jerzy Socha, prof. dr hab. n. med. Romuald Krajewski, prof. dr hab. n. med. Mariusz Bidziński, dr hab. n. med. Andrzej Kawecki, dr hab. n. med. Piotr Socha, dr hab. n. med. Idalia Cybulska, dr hab. n. med. Katarzyna Dzierżanowska - Fangrat, dr hab. n. med. Bogdan Lewandowski.

W Instytucie Pielęgniarstwa i Położnictwa studiuje łącznie 1315 studentów /w tym: 737 osób na kierunku pielęgniarstwo, 310 na kierunku położnictwo, 86 na kierunku ratownictwo medyczne, 182 na kierunku zdrowie publiczne/. Działają 3 studenckie koła naukowe: Koło Naukowe, Koło Naukowe Położnictwa, Koło Naukowe Promocji Zdrowia, zrzeszające ogółem 51 studentów. Wzmocniono także prace mające na celu: intensyfikację działań na rzecz rozwoju własnej kadry z pełnym zachowaniem przewidzianych prawem i Statutem Uczelni uzyskiwania kolejnych stopni i tytułów naukowych przez pracowników.

Merytoryczną część sesji plenarnej wypełniły trzy referaty poruszające aktualne zagadnienia roli pielęgniarki w edukacji zdrowotnej pacjentów. Pierwszy wygłosił prof. dr hab. Paweł Januszewicz - Dyrektor Instytutu Pielęgniarstwa i Położnictwa UR. Omówił nowe, ciekawe zagadnienie dotyczące problematyki sprzedaży leków sfałszowanych – o czym pielęgniarki powinny wiedzieć? Zaznaczył, że niemal wszystkie produkty obecne na Polskim rynku, także środki farmaceutycz­ne są narażone na fałszowanie. Problem podrabiania leków staje się coraz bardziej istotny nie tylko z powodu olbrzymich strat finansowych, które ponoszą ich legalni pro­ducenci, ale przede wszystkim poprzez stwarzanie zagrożenia zarówno dla zdrowia, jak i życia pacjentów. W Polsce Minister Zdrowia zarządzeniem z dnia 9 listopada 2007 r., powołał Zespół do Spraw Sfałszowanych Produktów Leczniczych. Do zadań Zespołu należy między innymi analiza i ocena stanu oraz określenie skutków zjawiska fałszowania produktów leczniczych, doradztwo w zakresie polityki i strategii ograniczenia podrabiania leków. Leki bezrecepturowe są grupą leków, które najczęściej ulegają podrabianiu. W Polsce bez recepty najczęściej stosuje się leki przeciwbólowe, przeciwgorączkowe i przeciwzapalne. Należy pamiętać, że jednak w przypadku dzieci do 12 lat, stosowanie aspiryny (polopiryna, kwas acetylosalicylowy) może wywołać czasem groźny zespół chorobowy Reye'a. Często rodzice boją się podwyższonej ciepłoty ciała u dziecka, która jeśli nie przekracza 38°C jest naturalną, a nawet obronną reakcją ustroju na różnego rodzaju czynniki chorobotwórcze i najczęściej nie wymaga leczenia. Jeżeli temperatura jest wyższa lub trwa dłużej niż 2—3 dni, wówczas należy zasięgnąć porady lekarza. Dlatego bardziej wskazane są inne leki przeciwbólowe, nie zawierające kwasu acetylosalicylowego. Natomiast stosowanie tych leków u ludzi starszych może podwyższać ciśnienie krwi lub osłabić działanie już stosowanych leków w chorobie nadciśnieniowej. U chorych uczulonych aspiryna i leki aspirynopodobne wywołują napady dychawicy oskrzelowej (astma aspirynowa). Nawet dość bezpieczny lek jakim jest paracetamol (sprzedawany pod różnymi nazwami handlowymi) stosowany przez chorych nadużywających alkohol może doprowadzić do uszkodzenia wątroby.

Leki, kosmetyki, alkohole a nawet części samochodowe to grupy produktów fałszowanych w skali masowej. Zyski z wielomiliardowego biznesu podrabianych leków znacznie przewyższają zyski z handlu narkotykami. Globalny rynek fałszywych leków rośnie o kilkanaście procent rocznie, szacuje się, że już za dwa lata osiągnie wartość 75 mld dolarów. Średnio na świecie 7-10 proc. całego obrotu lekami stanowią preparaty sfałszowane (w krajach rozwijających się nawet 50 proc.), produkowane głównie w Indiach i Chinach.

Prof. dr hab. n. med. Elżbieta Piontek przedstawiła referat pt. Edukacja zdrowotna a metoda pielęgnowania zindywidualizowanego dzieci z cukrzycą. Podkreśliła, że cukrzyca jest chorobą przewlekłą i nieuleczalną, w której główną przyczyną inwalidztwa i zgonów są przewlekłe powikłania. Dlatego bardzo istotnym elementem postępowania w tej chorobie jest minimalizacja jej dotychczasowych skutków, jak również niedopuszczanie do powstawania nowych powikłań. We współczesnym leczeniu cukrzycy bardzo duży nacisk kładzie się na edukację chorych, ponieważ w odróżnieniu od innych chorób leczenie cukrzycy zależy wyłącznie od samego pacjenta. Edukacja chorych na cukrzycę obejmuje zarówno przekazanie wiadomości o cukrzycy, jak również kształtowanie odpowiednich umiejętności samoopieki w ścisłym połączeniu z umocnieniem osobowościowym i psychoemocjonalnym chorych. Należy pamiętać, że dobre przyswojenie przez pacjenta ogólnej wiedzy na temat cukrzycy jest podstawą zarówno do wyrabiania odpowiednich umiejętności, jak i wykształcania motywacji do uczestnictwa w leczeniu i pogłębianiu wiedzy. Dobrze przeprowadzona edukacja umożliwia nie tylko wyrównanie cukrzycy, ale daje również możliwość spełnienia ról życiowych pacjenta pomimo jego ograniczeń spowodowanych chorobą. Edukacja chorych na cukrzycę jest wspólną działalnością zespołu medycznego, w którym szczególną rolę odgrywa pielęgniarka, która ma najczęstszy i najbliższy kontakt z chorym, przez co wydaje się osobą szczególnie powołaną do prowadzenia tej działalności.

Sesję plenarną zakończył wykład dra hab. n med. prof. UR Piotra Sochy który był próbą odpowiedzi na pytanie ,,Czy istnieje zespół metaboliczny u dzieci? Jeszcze do niedawna powszechnie uważano, że pediatra nie musi zajmować się chorobami układu sercowo-naczyniowego- zawałem serca, udarem mózgu. Podobnie rzadkością była cukrzyca typu II u dziecka. Te poglądy uległy ostatnio radykalnej zmianie, gdyż zwrócono uwagę na potrzebę wczesnej profilaktyki chorób układu krążenia. W okresie dziecięcym rozwija się otyłość, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze pierwotne. Rozwój miażdżycy już w dzieciństwie wykazał Napoli i wsp. na podstawie badania dzieci w wieku od 1 do 13 lat, które zginęły w wyniku wypadku lub zmarły z powodu tętniaka tętnicy mózgowej lub chorób nowotworowych. U dzieci tych stwierdzono prawidłowy poziom cholesterolu w surowicy krwi, ale u wszystkich badanych dzieci obserwowano zmiany miażdżycowe w aorcie brzusznej. W ten sposób zaczęto opisywać ryzyko sercowo-naczyniowe nie tylko u dorosłych ale również u dzieci- i określono pojęcie zespołu metabolicznego (ZM) u dzieci. Powszechnie w rozpoznawaniu ZM u dorosłych korzysta się z kryteriów wg zaproponowanych przez Adult Treatment Panel III (ATP III)   w 2001 roku, WHO w 2001 roku lub International Diabetes Federation (IDF) z 2005 roku. W definiowaniu ZM bierze się pod uwagę otyłość, insulinooporność, zaburzenia gospodarki lipidowej i nadciśnienie tętnicze. W definicji IDF otyłość centralna jest podstawowym warunkiem rozpoznawania zespołu metabolicznego. Niestety nie dysponujemy jeszcze obecnie normami obwodu w pasie u dzieci i dlatego wykorzystywana jest głównie definicja otyłości oparta na centylu BMI. Wydaje się, że najlepszą definicję ZM u dzieci zaproponowała Międzynarodowa Federacja ds. Cukrzycy (IDF). Autorzy opracowali kryteria w oparciu o przedziały wiekowe odpowiadające fizjologicznym różnicom okresu rozwojowego. IDF nie zaleca rozpoznawania ZM u dzieci poniżej 10. roku, podkreślając jednocześnie, że ta grupa pacjentów wymaga dalszej diagnostyki i długofalowej obserwacji a podstawowym celem leczenia ma być redukcja masy ciała. U starszych dzieci do rozpoznania konieczne jest stwierdzenie otyłości centralnej opartej na pomiarze obwodu w pasie oraz dwóch lub więcej pozostałych wymienionych czynników. U młodzieży powyżej 16. roku życia eksperci zalecają posługiwanie się kryteriami IDF przeznaczonymi dla dorosłych. Problem rozpoznawania otyłości centralnej będzie niedługo rozwiązany w populacji polskiej po opublikowaniu danych z badania OLAF. W związku z definiowaniem zespołu metabolicznego u dzieci oraz biorąc pod uwagę podwyższone ryzyko rozwoju miażdżycy w przypadku stwierdzenia istotnych zaburzeń gospodarki lipidowej ostatnio coraz częściej zwraca się uwagę na znaczenie badań przesiewowych oceniających parametry lipidowe w grupach ryzyka. Amerykańska Akademia Pediatrii sformułowała wytyczne dotyczące oceny badań lipidowych- badania przesiewowe powinny być przeprowadzone u dzieci i młodzieży obciążonych rodzinnym wywiadem dyslipidemii oraz wczesnych objawów choroby niedokrwiennej serca, u dzieci z nadwagą lub otyłością, nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą lub palaczy. Pierwsze badanie powinno zostać przeprowadzone między 2-gim i 10-tym rokiem życia. Podstawową metodą leczenia jest redukcja masy ciała, jednak u dzieci powyżej 8-go roku życia ze znacznymi zaburzeniami profilu LDL i HDL-cholesterolu należy rozważyć farmakoterapię.

Konferencja w Rzeszowie skupiła 120 naukowców, przedstawicieli licznych ośrodków akademickich w Polsce oraz ponad 150 pielęgniarek i położnych z Podkarpacia, praktycznie wykonujących zawód.     Zainteresowanie problematyką konferencji było olbrzymie. W siedmiu zespołach zaprezentowano 76 referatów poruszających zagadnienia edukacji zdrowotnej w pielęgniarstwie klinicznym, w opiece nad ludźmi starymi, w praktyce pielęgniarki podstawowej opieki zdrowotnej i w opiece nad kobietą w różnych okresach jej życia. Moderatorami poszczególnych paneli tematycznych pod przewodnictwem profesorów byli m. in. pracownicy naukowi Instytutu Pielęgniarstwa i Położnictwa min. prof. dr hab. Paweł Januszewicz, prof. dr hab. Elżbieta Piontek, prof. dr hab. Józef Ryżko, dr hab. prof. UR Bogumił Lewandowski, dr hab. prof. UR Piotr Socha, dr n. med. Monika Binkowska- Bury, dr n. med. Małgorzata Marc, dr n. med. Beata Penar- Zadarko, dr n. med. Edyta Barnaś.

W części naukowej pod przewodnictwem prof. Pawła Januszewicza przeprowadzona była sesja multimedialna w której przedstawiono 25 prezentacji w tym również z Instytutu Pielęgniarstwa i Położnictwa UR.

Konferencja Naukowa w ramach ,,II Rzeszowskich Dni Pielęgniarstwa’’ była wydarzeniem ważnym dla Instytutu Pielęgniarstwa i Położnictwa Wydziału Medycznego Uniwersytetu Rzeszowskiego. Stanowiła forum wymiany doświadczeń i osiągnięć naukowych. Liczne prezentowane referaty będą publikowane w specjalistycznych czasopismach naukowych m.in. Problemach Pielęgniarstwa, Zdrowiu Publicznym w Przeglądzie Medycznym Uniwersytetu Rzeszowskiego oraz monografii.

Dzięki wysiłkowi organizatorów m.in. dr n. med. M. Binkowskiej –Bury, dr n. med. B. Penar - Zadarko, dr A. Iwanickiej- Maciury, mgr Z. Chmiel, mgr L. Boratyn- Dubiel, mgr M. Nagórskiej, mgr N. Tobiasz, mgr P. Więchowi, mgr F. Osuchowskiemu, mgr E. Sułyk, mgr T. Kuziary, mgr I. Kowalskiej, mgr T. Gwizdak, mgr Monika Malejka oraz pomocy studentów rzeszowska konferencja w opinii wielu uczestników została bardzo wysoko oceniona.

 

Nasi partnerzy

Tweety na temat @UR_Rzeszow