Ta strona używa cookie. Informacje o tym w jakich celach pliki cookie są używane znajdziesz w Polityce Prywatności.
W przeglądarce internetowej możesz określić warunki przechowywania i dostępu do cookies. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.  
Zamknij

Konferencje w 2008 roku

VI Międzynarodowa konferencja naukowa
TECHNIKA – INFORMATYKA – EDUKACJA 2008

W dniach 23-24. 09. 2008 odbyła się w Iwoniczu Zdroju VI Międzynarodowa Konferencja Naukowa TECHNIKA – INFORMATYKA – EDUKACJA. Konferencja została zorganizowana przez Zakład Dydaktyki Techniki i Informatyki Instytutu Techniki Uniwersytetu Rzeszowskiego.

Komitet naukowy tworzyli:
Prof. dr hab. Waldemar Furmanek – Uniwersytet Rzeszowski – przewodniczący (Polska)
Prof. zw. dr hab. Stefan M. Kwiatkowski – Komitet Nauk Pedagogicznych Polskiej Akademii Nauk (Polska)
Prof. dr hab. Mirosław Frejman – Uniwersytet w Zielonej Górze (Polska)
Prof. dr hab. Jolanta Wilsz – Akademia im. Jana Długosza w Częstochowie
Prof. dr hab. inż. Ján Stoffa – Uniwersytet w Nitrze (Słowacja)
Doc., PhDr., Ph.D. Miroslav Chráska – Uniwersytet w Olomoucu (Czechy)
Doc. dr Jiři Kropáč – Uniwersytet w Olomoucu (Czechy)
Prof. dr hab. Juraj Plenkowić – Uniwersytet w Rijece (Chorwacja)
Prof. dr hab. Victor Sidorenko – Uniwersytet Pedagogiczny w Kijowie (Ukraina)
Prof. dr hab. inż. Várkoly Ladislav – Politechnika Radomska (Polska)
Dr Wojciech Walat – Uniwersytet Rzeszowski – sekretarz naukowy (Polska)

W komitecie organizacyjnym konferencji pracowały następujące osoby:
Dr Waldemar Lib – przewodniczący komitetu organizacyjnego
Anna Tabaczek
Mgr Arkadiusz Nisztuk

W konferencji brali udział goście z Polski, Niemiec, Chorwacji, Czech, Słowacji oraz Rosji. Reprezentowali m.in. ośrodki akademickie z Czeskich Budziejowic i Ołomuńca (Czechy), Bańskiej Bystrzycy, Nitry, i Preszowia, (Słowacja), Kijowia (Ukraina), Osijeku, Rijeki i Zadaru (Chorwacja), Braunschweig (Niemcy), Ekaterinburga (Rosja). Krajowe ośrodki akademickie reprezentowali naukowcy z Uniwersytetów: Bydgoskiego, Opolskiego, Rzeszowskiego i Śląskiego; Akademii Pedagogicznej w Częstochowie, Krakowie; Politechniki: Częstochowskiej i Radomskiej oraz Akademii Górniczo Hutniczej w Krakowie.

Ogółem wygłoszonych zostało 77 referatów, w tym 31 przez uczestników zagranicznych.  Obrady były podzielone na dwie grupy: TEORETYCZNE I PRAKTYCZNE PROBLEMY EDUKACJI TECHNICZNEJ oraz TEORETYCZNE I PRAKTYCZNE PROBLEMY EDUKACJI INFORMATYCZNEJ.

W grupie pierwszej wyszczególniono pięć sekcji. W sekcji: Wybrane problemy edukacji technicznej w szkole ogólnokształcącej poruszano kwestie niektórych problemów współczesnej dydaktyki techniki budowanej w koneksji z teorią edukacji technicznej z uwzględnieniem podstawowych modeli badań we współczesnej pedagogice. Ponadto autorzy uwagę badawczą koncentrują na wieloznaczności pojęcia „technika”, eksponując ambiwalentny stosunek do techniki, z jakim mamy do czynienia w kulturze zachodniej. Poruszane także były zagadnienia integracyjnej koncepcji edukacji technicznej w szkole powszechnej, kreśląc system spójnych standardów edukacyjnych w tym zakresie; diagnozy dotyczącej koncepcji treści kształcenia w nauczaniu techniki w edukacji wczesnoszkolnej oraz alfabetyzacji dzieci z zaburzeniami ruchowymi na tym etapie edukacyjnym; sensie nauczania w zakresie bezpieczeństwa w ruchu drogowym w szkole podstawowej; kierunkach przemian nauczania techniki w systemie szkolnym Słowacji, a także głównych założeniach systemu kształcenia ogólnego i ogólnotechnicznego w Badenii-Wirtembergii oraz w Hiszpanii. Na zakończenie przedstawiono sprawozdanie z szeroko zakrojonych badań szkolnych i pozaszkolnych pojęć technicznych i informatycznych w zasobie leksykalnym uczniów VI klasy szkoły podstawowej.

Sekcja: Wybrane problemomy dydaktyki techniki koncentrowała się wokół zagadnień możliwości stosowania układanek geometrycznych (tangramów) w rozwijaniu twórczości technicznej uczniów; związków wyobraźni i myślenia technicznego z rozwojem umiejętności twórczych działań; wykorzystania metody projektów w rozwoju kreatywności uczniów; określania miejsca i roli projektowania w działalności technicznej uczniów; projektowania i weryfikacji testów szkolnych osiągnięć uczniów służących do pomiaru wiadomości i umiejętności z rysunku technicznego; konieczności wprowadzenia do szkół elementów treningu twórczości. Na zakończenie tej sekcji zostały przedstawione przykładowe komputerowe ćwiczenia rysunkowe rozwijające wyobraźnię przestrzenną uczniów szkół podstawowych.

W sekcji: Wybrane problemy edukacji zawodowej autorzy przedstawili opracowania dotyczące porównania tendencji występujących w edukacji zawodowej na Ukrainie na tle krajów Europy Zachodniej oraz przygotowania nauczycieli przedmiotów zawodowych na przykładzie szkół rolniczych Ukrainy; sprawozdania z realizacji projektu badawczo-wdrożeniowego dotyczącego przygotowania modułowego systemu kształcenia zawodowego; konieczności zweryfikowania dotychczasowego podejścia do problematyki bezpieczeństwa i higieny pracy w jednostkach oświatowych różnego typu i poziomu edukacji zgodnie z aktualnymi uregulowaniami normatywnymi. W ostatnim wystąpieniu zwrócono uwagę na funkcjonowanie uniwersytetów trzeciego wieku jako instytucji przyczyniających się do podniesienia jakości życia ludzi po zakończeniu czynnej pracy zawodowej.

Sekcja: Wybrane problemy kształcenia nauczycieli techniki została poświęcona zagadnieniom związanym z unowocześnieniem treści zajęć z różnych przedmiotów realizowanych w ramach studiów związanych z edukacją techniczną, a szczególnie z kształtowaniem i rozwijaniem umiejętności potrzebnych nauczycielowi techniki do skutecznego komunikowania się w procesie dydaktycznym; rolą i miejscem pytań w dialogu nauczyciel – uczeń na lekcjach techniki; przygotowaniem nauczycieli techniki w oparciu o ramowy program studiów na uniwersytetach w Republice Czeskiej; przygotowaniem nauczycieli techniki i informatyki do nowych zadań edukacyjnych; specyfiką przygotowania nauczycieli techniki pod względem merytorycznym, metodycznym i praktycznym oraz rozwijaniem kompetencji zawodowych nauczycieli techniki na przykładzie badań przeprowadzonych w Katedrze Wychowania Technicznego na Uniwersytecie Konstantina Filozofa w Nitrze.

W ostatniej piątej sekcji: Wybrane problemy edukacji ekologicznej i środowiskowej poruszano problematykę dotyczącą rozwoju świadomości ekologicznej społeczeństwa na przykładzie badań przeprowadzonych w szkołach podstawowych i ponadgimnazjalnych województwa małopolskiego; propozycji ochrony nowych obiektów geologicznych w rejonie Podola na Ukrainie w ramach badań przeprowadzonych przez pracowników naukowych i studentów; naukowo-praktycznych badań w zakresie społeczno-środowiskowych problemów rozwoju rolnictwa Ukrainy; zastosowania w kształceniu studentów metod wizualizacji optycznej na przykładzie anemometrii obrazowej DPIV w badaniach przepływu oraz możliwości wprowadzenia w kształceniu studentów ochrony środowiska metod pomiarów substancji toksycznych w atmosferze i wodzie.

W drugiej części tematycznej – TEORETYCZNE I PRAKTYCZNE PROBLEMY EDUKACJI INFORMATYCZNEJ – występowały sekcje: Wybrane problemy edukacji informacyjnej i informatycznej, Wybrane problemy e-edukacji oraz Zastosowanie technologii informacyjnych w edukacji.

W pierwszej autorzy skoncentrowali się na zagadnieniach związanych z przemianami w edukacji, jakie wynikają z rozwijających się technologii informacyjno-komunikacyjnych; określeniu zakresu przemian zachodzących w świadomości ludzi pod wpływem upowszechniania technologii hipertekstu. Kolejne wystąpienia dotyczyły korzyści wynikających z zastosowania ICT w edukacji z konstruktywistycznego punktu widzenia; wykorzystania mediów w komunikacji edukacyjnej, co stwarza niespotykane dotąd możliwości w tym zakresie; określenia roli i miejsca mediów w rozwijaniu umiejętności komunikowania się na przykładzie zbioru umiejętności komunikacyjnych uczniów szkół podstawowych w Wielkiej Brytanii; wyboru spośród mnogości informacji zawartych na różnych nośnikach danych istotnych dla użytkownika; ważności kształtowania obrazu własnej osoby w dobie upowszechnienia różnego rodzaju informacji; określenia rodzajów i możliwości wykorzystania filmów dydaktycznych w prezentacjach multimedialnych; organizacyjnych form edukacji wspieranych przez komputer i inne urządzenia prezentacyjne; modeli dwu- i trójskładnikowych metod oceny edukacyjnych programów komputerowych; problematyki rozwijania motywacji dziecka podczas kształtowania umiejętności i konstruowania wiedzy na lekcjach informatyki oraz na poszukiwaniu dydaktycznych funkcji programów hipermedialnych.

Druga sekcja dotyczyła zagadnień związanych z możliwościami wykorzystania Internetu w kształceniu. Omówione zostały tu w szczególności: modele konfiguracji lokalnych edukacyjnych sieci komputerowych połączonych za pośrednictwem Internetu; potrzeba rozwijania kompetencji informacyjnych użytkowników Internetu na przykładzie badań przeprowadzonych wśród studentów; znaczenie Internetu w podejmowaniu decyzji o wyborze kierunku kształcenia, na przykładzie badań studentów edukacji techniczno-informatycznej i pedagogiki z informatyką; związki ICT z organizacją procesu dydaktycznego w szkole wyższej; wpływ Internetu na kształtowanie i rozwijanie kultury technicznej na przykładzie badań grupy uczniów gimnazjum oraz studentów różnych kierunków studiów. Kolejne cztery opracowania dotyczyły problemów nauczania zdalnego: konieczności zwrócenia uwagi na większe upodmiotowienie ucznia, pozwalające uwzględnić jego bezpośrednie preferencje informacyjne i sposób myślenia przy wykorzystaniu narzędzi sztucznej inteligencji; możliwości wykorzystania nowoczesnych narzędzi technologii informacyjnych i komunikacyjnych w pracy dydaktycznej nauczyciela, w szczególności systemów zdalnego kształcenia; znalezienia skutecznej metody kompensowania braku bezpośredniej obecności nauczyciela w e-learningu. Trzecią grupę w tej części stanowiły cztery wystąpienia dotyczące kompetencji informatyczno-informacyjnych nauczycieli. W pierwszym z nich autorka zwracała uwagę na rolę edukacji medialnej w społeczeństwie wiedzy, proponując klasyfikację kompetencji ogólnych i informatyczno-medialnych. W kolejnych omówiono: wyniki badań przeprowadzonych wśród nauczycieli kształcenia zintegrowanego, dotyczących znajomości i stosowania przez nich technologii informacyjnych; pochodzenie pojęć takich jak: komputerowa biegłość i komputerowe kwalifikacje nauczycieli. Na zakończenie autorka poddała obszernej analizie  pojęcie kompetencji, zwracając uwagę na zakres, jaki powinien charakteryzować nauczyciela i ucznia w społeczeństwie informacyjnym.

Ostatnia sekcja dotyczyła zastosowań technologii informacyjnych na zajęciach laboratoryjnych z przedmiotów technicznych; wykorzystanie technik komputerowych w metodyce wyznaczania mikrotwardości warstwy wierzchniej; zastosowanie metod biometrycznych i kryptograficznych jako przedmiotu studiów; możliwości, jakie stwarzają programy komputerowe do przeprowadzania retuszu czarno-białych fotografii archiwalnych na przykładzie programu graficznego GIMP; komputerowe wspomaganie projektowania z wykorzystaniem programów z grupy AutoCAD; obiektowe modelowanie aplikacji dydaktycznych na przykładzie wizualizatora 3D dla funkcji dwóch zmiennych; interfejs aplikacji Matlab do prezentacji dynamiki układów opisanych równaniami różniczkowymi zwyczajnymi na przykładzie układu RLC; zastosowanie aplikacji w środowisku programistycznym Delphi, wspomagającej analizę dynamiki układów opisanych równaniem różniczkowym drugiego rzędu; wprowadzenie do nauczania programów symulacyjnych tworzonych w języku Java, ukazane w trzech etapach: formułowania założeń teoretycznych, przykładowych modeli programów symulacyjnych oraz badań ich skuteczności dydaktycznej; konstrukcję przykładowego modułu przełączającego na podstawie obserwacji zdjęć z obserwowanych procesów; możliwości wykorzystania komputera w edukacji zawodowej na przykładzie kształcenia dla potrzeb turystyki i hotelarstwa. Na zakończenie przedstawiono problemy automatycznego (komputerowego) tłumaczenia tekstów.

Należy podkreślić, że w konferencji brali także czynny udział studenci Uniwersytetu Rzeszowskiego z kierunku Edukacja Techniczna i Informatyczna: Lucyna Pałucka, Marek Szewc, Tomasz Warzocha, Przemysław Podkula, Mateusz Kukuła, Michał Susfał, Łukasz Piecuch oraz Sławomir Wróbel. Ich wystąpienia dotyczyły, możliwości jakie daje program komputerowy Inwentor w nauce projektowania części i podzespołów urządzeń mechanicznych i elektrycznych, wykorzystania systemu Mikrotik do zarządzania sieciami bezprzewodowymi oraz nowoczesnych rozwiązań e-commerce, które wywarły głęboki wpływ na specyfikę i sposób działania handlu i ogólnie pojętego biznesu.

Przygotowane przez uczestników konferencji referaty posłużyły za podstawę do opracowania pracy zbiorowej opublikowanej w postaci dwóch tomów. Tom IX pod redakcją Pana Prof. dr hab. Waldemara Furmanka i tom X pod redakcją pana Dr Wojciecha Walata, które swoim zakresem tematycznym i częściami odpowiadają porządkowi, według którego przebiegały obrady konferencji.

Szeroki zakres tematów poruszonych przez uczestników konferencji skłania do refleksji nad współczesnym modelem kształcenia technicznego i informatycznego. Prowadzone rozważania wskazują, jak wiele pozostaje jeszcze do zrobienia w celu podniesienia efektywności kształcenia w zakresie techniki i informatyki w szkołach ogólnokształcących, jak również wykorzystywania dostępnych technologii informacyjnych w codziennej pracy ucznia, studenta i nauczyciela.

Waldemar Lib

Nasi partnerzy

Tweety na temat @UR_Rzeszow