Ta strona używa cookie. Informacje o tym w jakich celach pliki cookie są używane znajdziesz w Polityce Prywatności.
W przeglądarce internetowej możesz określić warunki przechowywania i dostępu do cookies. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.

Od 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. oraz dyrektywy 95/46/WE ("RODO"). W związku z tym chcielibyśmy poinformować o przetwarzaniu Twoich danych oraz zasadach, na jakich odbywa się to po dniu 25 maja 2018 roku. Szczegóły znajdują się tutaj.

Zamknij
  

25 stycznia 2005 r. prezydent RP wręczył profesorską nominację Gustawowi Ostaszowi25.01.2005 11:05

Prof. Gustaw Ostasz
Prof. Gustaw Ostasz

25 stycznia 2005 r. prezydent RP
wręczył profesorską nominację

Gustawowi Ostaszowi,

nauczycielowi akademickiemu
Uniwersytetu Rzeszowskiego
/Instytut Filologii Polskiej - historyk literatury/.

 

Absolwent filologii polskiej WSP w Krakowie z roku 1963. Zanim trafił do Rzeszowa, trzy lata pracował w liceach. Jesienią 1966 r. znalazł się w ówczesnej WSP, przez rok pełnił obowiązki bibliotekarza przy Katedrze Literatury i Języka Polskiego, prowadząc również ćwiczenia z literatury modernizmu. Od jesieni 1967 asystent. Jego dydaktyczne przydziały to: literatura powszechna (ćwiczenia i konwersatoria z tego zakresu prowadził kilkanaście lat, trzy lata wykłady), literatura polska XX wieku (przeszło ćwierć wieku ćwiczenia i konwersatoria; wykłady z literatury Młodej Polski kilka lat, a z literatury po roku 1939 o najmniej lat dziesięć, do dziś dnia), poetyka, teoria literatury (wykłady dwa lata, ćwiczenia i konwersatoria kilkanaście lat), analiza i interpretacja tekstu literackiego (konwersatoria, co najmniej lat dziesięć). W okresie od doktoratu do habilitacji pięć razy powierzano mu seminaria, na których powstało wtedy ok. 40 prac magisterskich. Teraz głównie otrzymuje seminaria, wykłady monograficzne oraz wykłady z zakresu literatury współczesnej po roku 1939.

Napisawszy rozprawę Powieści historyczne Stanisława Szpotańskiego na tle jego prac naukowych, doktoryzował się w krakowskiej WSP (1975; promotor prof. dr Wincenty Danek). Stopień doktora habilitowanego otrzymał również tam (w roku 1994) na podstawie rozprawy W cieniu "Herostratesa". O tradycjach romantyzmu w poezji polskiej lat 1914-1939.

Profesor Instytutu Filologii Polskiej od roku 1995. Ma znaczny dorobek naukowy, dostrzegany przez fachowców, aprobowany przez recenzentów, a mianowicie sześć książek: Stanisław Szpotański jako pisarz historyczny (1979); W cieniu "Herostratesa". O tradycjach romantyzmu w poezji polskiej lat 1914-1939 (1993, 1994); "Przeciwko smokom, jadom, kulom...", O poezji polskiej 1939-1945 [Szkice] (1998); Filiacje, dialogi, spór z tradycją. Szkice o literaturze polskiej XX wieku (2001); Pielgrzymi ku straszliwym jutrom. Werniks na portret pokolenia wojennego [Współautorka: Magdalena Widak] (2002); Imperatyw polskości. Kazimierza Wierzyńskiego "Wolność tragiczna" (2003) i przeszło osiemdziesiąt innych prac. Jego zainteresowania badawcze skupiają się wokół trzech problemów. Do habilitacji - wokół beletrystyki historycznej, powieści z tematem wsi, polskiej poezji wieku dwudziestego, nade wszystko tradycji romantyzmu w liryce 1914-1939. Po habilitacji zajął się, najogólniej rzecz ujmując, sprawami liryki dwudziestowiecznej.

Za osiągnięcia naukowe otrzymywał nagrody rektora uczelni w latach: 1975, 1979, 1981, 1983, 1995.

Od września 1966 r. do 1970 r., prowadził nieodpłatnie - na zasadach pracy społecznej - dokumentację Zakładu Literatury Polskiej. W latach 1969 i 1970 sekretarzował wydziałowej komisji rekrutacyjnej; zawsze uczestniczy w egzaminach wstępnych. Trzy czwarte roku, 1.I.1977-30.IX.1977, pełnił funkcję pełnomocnika rektora do spraw młodzieży (w randze prodziekana). Cały rok akademicki 1981/1982 był zastępcą dyrektora Instytutu Filologii Polskiej do spraw nauki. Współorganizował dwie konferencje ogólnopolskie. Pierwszą: W kręgu twórczości Juliana Kawalca; 10 grudnia 1980 roku w WSP w Rzeszowie i (dalszy jej ciąg) 11 grudnia w Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej w Tarnobrzegu. Drugą: Poezja pokolenia wojennego; 18 i 19 kwietnia 1985 roku w rzeszowskiej WSP. Jedną środowiskową: Poeci Rzeszowa; 20 i 21 listopada 1981 r. Nadto sesję instytutową W świecie poezji K. K. Baczyńskiego, 11 kwietnia 1989 roku w Instytucie Filologii Polskiej WSP w Rzeszowie.

Z posesyjnych materiałów - jako redaktor naukowy, bądź współredaktor - przygotował trzy księgi zbiorowe: 1. W kręgu twórczości Juliana Kawalca. Zbiór szkiców i artykułów pod red. Z. Andresa i G. Ostasza. Rzeszów 1982; 2. Poezja pokolenia wojennego. Studia, interpretacje i artykuły pod red. Z. Andresa i G. Ostasza. Rzeszów 1989; 3. Nad wierszami Baczyńskiego. Interpretacje i szkice pod red. G. Ostasza. Rzeszów 1989.

Od roku 1975 pięć lat pracował społecznie w Zarządzie Towarzystwa Naukowego w Rzeszowie. Od 1980 r. do 1993 r. był w składzie Zarządu Rzeszowskiego Oddziału Towarzystwa Literackiego im. A. Mickiewicza. Chętnie uczestniczył w działalności na rzecz środowiska. Współpracował z placówkami kulturalnymi, zasiadał w jury konkursów przez nie organizowanych, wygłaszał odczyty o charakterze naukowym i popularnym. Miłośnik poezji, niekiedy brał na siebie rolę edytora wobec mało znanych pisarzy: Emila Granata, Alicji Bober, Cherubina Pająka. Zarówno Instytut Filologii Polskiej WSP w Rzeszowie, jak i Towarzystwo Naukowe w Rzeszowie oraz Rzeszowski Oddział Towarzystwa Literackiego im. A. Mickiewicza dziewięć razy powierzały mu redakcję prac zbiorowych.

Był promotorem dwu doktoratów. Pod jego kierunkiem powstaje kilka innych rozpraw doktorskich. Recenzował jedną pracę doktorską. Na jego seminariach - od roku 1994 - studenci napisali 200 prac magisterskich; łącznie z wcześniejszymi jest ich 240. Pięć spośród nich, ze względu na walory naukowe, doczekało się publikacji w formie skrótów.

Nasi partnerzy

Tweety na temat @UR_Rzeszow